توافق برای تداوم درمان دندانپزشکی بیماران پروانه ای به دنبال یک همکاری چندجانبه
به گزارش شاه بلاگ، خانه ای بی با همراهی وزارت بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، بیمارستان شهید شکری و دانشکده دندانپزشکی، درمان 50 بیمار را با گفتگویی نهادی برای ایجاد مسیر پایدار پیوند زد.
در چهارچوب ۹۶ دوره خدمات رایگانی که با همت بیمارستان دندانپزشکی شهید شکری به بیماران کم برخوردار ارایه شده است، این برنامه اولین دوره خدمات تخصصی دندانپزشکی ویژه ۵۰ بیمار پروانه ای به حساب می آید.
پیوند میان اقدام درمانی و تصمیم سازی مدیریتی، خاصیت اصلی برنامه امروز بود. از یک سو دندانپزشکان و کادر درمان به معاینه، تشخیص و درمان بیماران پرداختند و از طرفی، خانه ای بی مشکلاتی را که در سالیان همراهی با بیماران و خانواده ها مشاهده کرده است، در مقابل مدیران وزارت بهداشت و دانشگاه قرار داد. نتیجه این گفت و گو، توافق برای تدوین تفاهمنامه همکاری میان خانه ای بی و دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا... (عج) بود.
نشستی با حضور مدیران تصمیم گیر و مجریان درمان
نشست تخصصی از ساعت ۸ تا ۱۰ بامداد در سالن جلسات مجموعه اجرا شد. حجت الاسلام والمسلمین سید حمیدرضا هاشمی گلپایگانی، مؤسس و مدیرعامل خانه ای بی، دکتر امیررضا رکن، مشاور وزیر بهداشت در امور دندانپزشکی، دکتر رفیعی، رییس بیمارستان دندانپزشکی شهید شکری وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا... (عج)، دکتر یزدانیان، رییس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه، و تعدادی دیگر از مسئولان وزارت بهداشت، دانشگاه و حوزه دندانپزشکی در این نشست حضور داشتند.
ترکیب حاضران نشان می داد که مسئله دندانپزشکی بیماران ای بی ابعاد مختلف دارد. سیاستگذاری وزارت بهداشت، ظرفیت علمی و آموزشی دانشگاه، امکانات و تجربه بیمارستان دندانپزشکی، توان اجرایی دانشکده و شناخت میدانی خانه ای بی از وضعیت بیماران، هر کدام بخشی از راهکار را شکل می دهد. گرد هم آمدن این بخش ها زمینه داد تا مسئولیت ها و امکان های همکاری به شکل واقع بینانه تر بررسی شود.
در این جلسه، حاضران درباره ی دشواری دسترسی بیماران پروانه ای به دندانپزشکان آشنا با بیماری، هزینه های درمان، حساسیت های مربوط به پوست و مخاط، طولانی بودن برخی پروسه های درمانی و ضرورت پیگیری بعد از مراجعه بحث کردند. بر این نکته نیز تاکید شد که پاسخ مناسب به نیاز های بیماران خاص، تنها با برگزاری چند برنامه پراکنده به دست نمی آید و باید مسیر ارجاع و ادامه درمان تعریف شود.
مسئولان حاضر دیدگاه ها و تجربه های خویش را مطرح نمودند و بر افزایش شناخت جامعه دندانپزشکی نسبت به بیماری ای بی و استفاده از ظرفیتهای دانشگاهی برای آموزش و درمان تاکید داشتند. نزدیکی محل جلسه به واحد های درمانی این امکان را فراهم نمود که مسایل عنوان شده با واقعیت اجرای برنامه همان روز سنجیده شود و نیاز به هماهنگی دقیق میان پذیرش، ارزیابی، درمان، مددکاری و پیگیری روشن تر باشد.
خانه ای بی؛ انتقال صدای بیماران به میز تصمیم گیری
در بخش پایانی جلسه، مدیرعامل خانه ای بی به تفصیل درباره ی مشکلات بیماران پروانه ای سخن گفت. هاشمی گلپایگانی با تأکید بر تجربه این مؤسسه در همراهی خانواده ها، توضیح داد که دسترسی به خدمات دندانپزشکی برای بیمار ای بی امکان دارد با موانعی فراتر از هزینه همراه باشد؛ از یافتن پزشک آشنا با بیماری تا طی مسیر های طولانی و نگرانی از لطمه پوست و بافت های حساس در هنگام درمان.
او بر ضرورت تبدیل برنامه امروز به یک روند پایدار تاکید کرد و خاطرنشان کرد که معاینه اولیه برای خیلی از بیماران تنها آغاز درمان است. برخی افراد به چند مرحله درمان ترمیمی، تصویربرداری، مراقبت لثه، ارزیابی های تکمیلی یا مراجعات دوره ای نیاز دارند و اگر سازوکاری برای ادامه کار وجود نداشته باشد، بخشی از تلاش اولین روز به نتیجه کامل نمی رسد.
خانه ای بی در تشکیل این برنامه نقش محوری داشت. شناسایی بیماران، ارتباط با خانواده ها، سامان دهی حضور آنان، هماهنگی با دانشگاه و تیم های درمانی و استقرار مددکاران برای همراهی بیماران، بخشی از کارهایی بود که قبل از شروع برنامه و در طول روز انجام شد. این مؤسسه همین طور مسایل و درخواست های بیماران را در نشست مسئولان بیان کرد تا تجربه زیسته خانواده ها در تصمیم های بعدی دیده شود. تاکید مدیرعامل خانه ای بی بر همکاری مشترک، از واقعیت پیچیده خدمات بیماران خاص ناشی می شود. سازمان مردم نهاد به تنهایی نمی تواند جایگزین زیرساخت دانشگاهی و درمانی شود و مرکز دانشگاهی نیز بدون شناسایی و ارتباط مستمر با بیماران، تصویر کاملی از نیاز ها و موانع اجتماعی آنان ندارد. همکاری امروز نمونه ای از تکمیل ظرفیت ها در کنار یکدیگر بود.
همزمانی درمان های متنوع برای ۵۰ بیمار
در زمان برگزاری نشست، ۵۰ بیمار بهمراه خانواده های خود در مرکز دندانپزشکی دانشکده حضور داشتند. پذیرش از ساعت ۸ بامداد شروع شد و مددکاران خانه ای بی بیماران را در همه مراحل همراهی کردند. تشکیل و تکمیل پرونده، راهنمائی در بخش ها، هماهنگی با تیم درمان و انتقال نیاز های بیمار همچون مسئولیت هایی بود که برای منظم شدن پروسه انجام شد.
بعد از معاینه اولیه، وضعیت هر بیمار به صورت جداگانه بررسی و خدمت متناسب تعیین شد. ارزیابی سلامت دهان و دندان، بررسی پوسیدگی و درد، معاینه لثه و مخاط، ثبت یافته ها، انجام رادیوگرافی در موارد ضروری، ترمیم دندان های قابل درمان، جرم گیری و پاکسازی، ارایه آموزش مراقبتی و تعیین نیاز به درمان های تکمیلی، همچون کارهای همزمان واحد های تخصصی بود.
این تنوع خدمات اهمیت برنامه ریزی فردمحور را نشان می داد. بیماران پروانه ای از نظر شدت بیماری، وضعیت دهان، تحمل درمان و سابقه مراقبت یکسان نیستند؛ ازاین رو تیم درمان به جای ارایه یک بسته ثابت، برای هر فرد تصمیم جداگانه گرفت و در مواردی که تکمیل درمان در همان روز ممکن نبود، نیاز بعدی در پرونده مشخص شد تا در ادامه قابل پیگیری باشد.
شرایط بیماری ای بی، بخصوص شکنندگی پوست و آسیب پذیری احتمالی مخاط، رعایت ملاحظات ویژه را ضروری می کند. در برنامه امروز تلاش شد معاینه و درمان با احتیاط، توجه به وضعیت فرد و کمترین فشار غیرضروری صورت گیرد. آشنایی بیشتر تیم های دانشگاهی با این نیاز ها می تواند در آینده دامنه مراکزی را که آمادگی پذیرش بیماران پروانه ای دارند، افزایش دهد.
از اقدام یک روزه تا تفاهمنامه اجرایی
توافق پایانی نشست بر تدوین تفاهمنامه ای میان خانه ای بی و دانشکده دندانپزشکی متمرکز بود. مقرر است این سند، چارچوب ادامه همکاری برای رسیدگی به امور دندانپزشکی بیماران پروانه ای را مشخص نماید. پیگیری پرونده بیماران حاضر، برنامه ریزی برای مراحل بعدی درمان، تعیین نحوه ارجاع بیماران دیگر و توسعه ارتباط علمی و درمانی از محور هایی است که در ادامه همکاری مورد توجه قرار خواهد گرفت.
اهمیت تفاهمنامه در ایجاد پیشبینی پذیری برای خانواده هاست. وقتی بیمار بداند از چه مسیری ارجاع می شود، چه نهادی هماهنگی را انجام می دهد و چه طور درمان بعدی را پیگیری می کند، احتمال رها شدن درمان کاسته می شود. برای مرکز درمانی نیز داشتن لیست و اطلاعات منظم بیماران، امکان اختصاص بهتر زمان و نیروی تخصصی را فراهم می آورد.
این همکاری می تواند تجربه امروز را به یک مدل اجرایی تبدیل کند: خانه ای بی مسئول شناسایی، ارتباط و مددکاری بیماران باشد؛ دانشکده و بیمارستان ظرفیت تخصصی را سامان دهند؛ دانشگاه پشتیبانی علمی و مدیریتی ارایه کند؛ و وزارت بهداشت با نگاه سیاستی به توسعه مسیر های مناسب برای بیماران خاص کمک نماید. موفقیت چنین مدلی به استمرار ارتباط و تقسیم روشن وظایف وابسته است.
برنامه امروز همین طور ظرفیت آموزش و تولید تجربه تخصصی را برجسته کرد. مواجهه برنامه ریزی شده اعضاء هیات علمی و دندانپزشکان با بیماران ای بی می تواند شناخت عملی درباره ی محدودیت ها و شیوه های مناسب درمان را افزایش دهد. این شناخت، در کنار پیگیری بالینی بیماران، امکان می دهد همکاری آینده فقط به ارایه خدمت محدود نماند و به توسعه دانش حرفه ای نیز کمک نماید.
تقدیر از بیمارستان شهید شکری و دیگر همکاران
خانه ای بی از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا... (عج)، دانشکده دندانپزشکی، بیمارستان دندانپزشکی شهید شکری، مدیران، استادان، دندانپزشکان، کادر درمان و نیرو های اجرایی که در اجرای برنامه نقش داشتند، تشکر کرد. همراهی بیمارستان شهید شکری در کنار ظرفیت دانشکده و دانشگاه، بخش مهمی از پشتیبانی تخصصی و مدیریتی این برنامه بود.
تقدیر از بیمارستان شهید شکری فقط یک تشکر تشریفاتی نیست؛ حضور مدیریت مجموعه درمانی در نشست و مشارکت در روند همکاری، نشان دهنده اهمیت پیوند میان تصمیم مدیریتی و اجرای بالینی است. خانه ای بی همین طور از تیم هایی که در روز جمعه برای پذیرش و درمان بیماران حاضر شدند و با دقت به نیاز های آنان پاسخ دادند، تقدیر نمود. از خانواده های بیماران نیز که با وجود دشواری سفر و مراقبت، در برنامه شرکت کردند تشکر شد. اطلاعات و بازخورد آنان برای طراحی مراحل بعدی ضروری می باشد. هر مسیر پایدار باید بر مبنای تجربه واقعی بیمار شکل بگیرد و مددکاران خانه ای بی می توانند این تجربه ها را به زبان برنامه ریزی و پیگیری تبدیل کنند.
نشانه ای از امکان همکاری مؤثر
بیماری ای بی نیاز های درمانی و حمایتی مختلفی بوجود می آورد و سلامت دهان و دندان یکی از حوزه هایی است که می تواند بر تغذیه، درد و کیفیت زندگی بیمار اثر بگذارد. فراهم شدن دسترسی به مراقبت مناسب، بخصوص برای خانواده هایی که در شهر های دور از مراکز تخصصی زندگی می کنند، نیازمند برنامه ریزی فراتر از یک مراجعه معمولی است.
خانه ای بی با پیگیری این برنامه کوشش کرد یک مطالبه مشخص بیماران را به همکاری قابل اجرا تبدیل کند. مشارکت وزارت بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا... (عج)، دانشکده دندانپزشکی و بیمارستان شهید شکری نیز نشان داد که ظرفیتهای رسمی نظام سلامت می تواند در کنار شناخت و شبکه اجتماعی یک مؤسسه حمایتی، پاسخ هدفمندتری بوجود آورد.
حال معیار اصلی موفقیت، ادامه مسیر بعد از پایان برنامه است. پیگیری درمان ۵۰ بیمار حاضر، غائی شدن تفاهمنامه و ایجاد امکان مراجعه برای بیماران دیگر، سه گام مهمی است که می تواند موفقیت روز ۳۰ مرداد را تثبیت کند. خانه ای بی اعلام نموده است که برای هماهنگی، شناسایی بیماران و همراهی مددکاری در مراحل بعدی آماده ادامه همکاری است.
برنامه امروز تصویری روشن از یک اصل مهم ارایه داد: در مسایل پیچیده بیماران خاص، هیچ نهاد واحدی به تنهایی پاسخ کامل در اختیار ندارد. تلاش خانه ای بی برای گردهم آوردن بیماران و تصمیم گیران، همراه با همکاری نهاد های درمانی و دانشگاهی، راهی عملی برای حرکت از همدلی به اقدام و از اقدام مقطعی به خدمت پایدار پیش روی مجموعه های مسئول قرار داده است.
خلاصه اینکه در برنامه امروز تلاش شد معاینه و درمان با احتیاط، توجه به وضعیت فرد و کمترین فشار غیرضروری صورت گیرد. وقتی بیمار بداند از چه مسیری ارجاع می شود، چه نهادی هماهنگی را انجام می دهد و چه طور درمان بعدی را پیگیری می کند، احتمال رها شدن درمان کم می شود. همراهی بیمارستان شهید شکری در کنار ظرفیت دانشکده و دانشگاه، بخش مهمی از پشتیبانی تخصصی و مدیریتی این برنامه بود.
قدردانی از بیمارستان شهید شکری فقط یک تشکر تشریفاتی نیست؛ حضور مدیریت مجموعه درمانی در نشست و مشارکت در روند همکاری، نشان دهنده اهمیت پیوند میان تصمیم مدیریتی و اجرای بالینی است.
منبع: shahblog.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب