آمپول های لاغری با هم چه تفاوتی دارند؟
شاه بلاگ: برای چند سال، آمپول های لاغری مجاز در ایران محدود به داروی لیراگلوتاید بودند که با اسامی ویکتوزا و ملیتاید شناخته می شدند.
به گزارش شاه بلاگ به نقل از مهر، ویکتوزا محصول شرکت نوونوردیسک و ملیتاید تولید شرکت سیناژن بود و پس از آنها در دو سال گذشته توسط پویش دارو نیز تولید شد.
پس از آن، در چند سال گذشته، تب استفاده از آمپول های لاغری در جهان خیلی داغ شد و داروی سماگلوتاید، با نام تجاری اوزمپیک، شهرت جهانی پیدا کرد؛ دارویی که حتی توانست اقتصاد کشور دانمارک را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
این دارو ابتدا بعنوان درمان دیابت به جهان معرفی گردید و تأییدیه دریافت کرد. به مرور، با انجام مطالعات بیشتر، مشاهده اثربخشی آن و دریافت تأییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)، استفاده از این دارو برای درمان بیماری چاقی نیز گسترش یافت؛ بشکلی که مصرف آن حتی در بین افراد مشهور نیز فراگیر شد.
نسل جدیدتر این دسته دارویی، مانجارو بود که حاوی مولکول تیرزپاتاید است. شرکت ایلای لیلی، تولیدکننده مانجارو، با کمک موفقیت این دارو توانست به اولین شرکت دارویی جهان با ارزش بازار یک تریلیون دلار تبدیل گردد.
این روند به ایران نیز نفوذ کرد و داروهایی مانند اوزمپیک و بعد از آن مانجارو (مونجارو)، به شکل غیرقانونی و قاچاق، از دبی و برخی کشورهای دیگر بشکل مسافری وارد ایران می شدند؛ داروهایی که درباره ی اصالت آنها و رعایت زنجیره سرد در حمل ونقلشان نیز تردیدهایی وجود داشت.
حدود دو سال بعد از ورود غیرقانونی مانجارو به ایران، در نیمه اول سال ۱۴۰۴، داروی اسپارتینا وارد بازار دارویی کشور شد. میتوان گفت اسپارتینا اولین داروی مجاز در ایران برای درمان چاقی و دیابت بود که مصرف هفتگی داشت و مشابه مانجارو، حاوی مولکول تیرزپاتاید بود.
سرعت نفوذ اسپارتینا در بین کادر درمان و مردم به اندازه ای زیاد بود که تنها هشت ماه بعد از حضور در بازار دارویی ایران، به دومین مولکول پرفروش کشور تبدیل شد بگونه ای که سایر شرکتها نیز برای تولید آن دست به کار شدند.
تا امروز، تعداد ۱۱ شرکت پروانه تولید این دارو را دریافت کرده اند که ۹ برند از آنها درحال حاضر در بازار دارویی ایران حضور دارند. که شرکت های معتبری همچون اکتوورکو هم وارد این بازار شدند و رقابت را در این عرصه بین تولیدکنندگان سنگین تر کرده است.
شکل های دارویی این برندها را میتوان به چهار دسته کلی تقسیم کرد:
۱. ویال چنددوزی
۲. سرنگ از پیش پرشده
۳. سرنگ از پیش پرشده با ابزار تزریق خودکار (اتواینجکتور)
۴. قلم تزریق چنددوزی
آیا استفاده از قلم های چنددوزی برای تقسیم دوز و کاهش هزینه منطقی است؟
یکی از رفتارهایی که در بازار آمپول های لاغری دیده می شود و از زمان ورود مانجارو نیز رایج بوده است، خرید قلم های حاوی دوز بالاتر و استفاده از بخش کوچکی از محتویات آن در هر نوبت تزریق است.
انگیزه اصلی این اقدام به طور معمول کاهش هزینه درمان است؛ موضوعی که می تواند به خیلی از بیمارانی که به درمان نیاز دارند، اما تحت فشار اقتصادی هستند، کمک نماید تا از دسترسی به دارو محروم نمانند.
برای مثال، قلم ۱۵ میلی گرمی اسپارتینا، مشابه مانجارو، همچون محصولاتی است که خیلی از بیماران به این شکل از آن استفاده می نمایند. این تکنیک می تواند هزینه درمان را برای مصرف کننده به میزان قابل توجهی کم کند.
به عنوان نمونه، فردی که دوز مصرفی او ۵ میلی گرم است، به جای پرداخت ۱۱ میلیون تومان برای تهیه دارو، می تواند با خرید یک قلم ۱۵ میلی گرمی به قیمت ۱۵ میلیون تومان، از محتویات قلم برای دریافت دوزهای موردنیاز خود استفاده نماید و هزینه درمان را به حدود یک سوم کم کند.
موضوع مهم دیگر، مدت نگهداری قلم بعد از نخستین استفاده است. این قلم ها باید در یخچال نگهداری شوند. اخیراً شرکت تولیدکننده اسپارتینا اعلام نموده است که قلم های دارای قابلیت تنظیم دوز این دارو، تا چهار ماه بعد از آغاز مصرف نیز در دمای یخچال پایدار هستند و قابلیت استفاده دارند البته سایر برندهای تیرزپاتاید در ایران نیز مطالعات پایداری خویش را برای دوره یک ماهه انجام داده اند.
آیا آمپول های لاغری برای همه افراد مناسب هستند؟
گسترش مصرف آمپول های لاغری سبب شده است برخی افراد این داروها را بیشتر بعنوان یک محصول زیبایی ببینند تا یک درمان پزشکی.
درحالی که تیرزپاتاید و سایر داروهای این خانواده، داروهای نسخه ای هستند و برای همه افراد مناسب نیستند.
پیش از آغاز درمان باید وضعیت وزن، شاخص توده بدنی، بیماری های زمینه ای، داروهای مصرفی و سابقه پزشکی فرد بررسی شود.
برای مثال، تیرزپاتاید در افرادی با سابقه شخصی یا خانوادگی سرطان مدولاری تیروئید یا سندرم MEN۲ منع مصرف دارد.
در دوران حاملگی نیز مصرف این دارو برای کاهش وزن مناسب نمی باشد.
علاوه بر این، مطالبی مانند سابقه التهاب لوزالمعده، بیماری های صفراوی، مشکلات شدید گوارشی، کم آبی بدن و مصرف همزمان برخی داروهای دیابت نیازمند توجه پزشکی هستند.
تهوع، اسهال، یبوست و استفراغ از عوارض شناخته شده این گروه دارویی هستند و ممکنست بخصوص در زمان افزایش دوز مشاهده شوند.
بعضی بیماران به سادگی درمان را تحمل می کنند و بعضی دیگر به تنظیم برنامه غذایی، اصلاح دوز یا مداخلات درمانی نیاز پیدا می کنند.
در نتیجه، مهم نیست یک برند چقدر شناخته شده باشد یا افراد زیادی از آن بهره برده باشند؛ انتخاب دارو باید بر مبنای شرایط همان بیمار صورت گیرد.
چرا در درمان چاقی، ادامه مصرف به اندازه آغاز درمان اهمیت دارد؟
در سالهای گذشته، تبلیغات خیلی از روشهای کاهش وزن بر این مساله متمرکز بوده است که فرد در یک یا دو ماه نخست چقدر وزن کم می کند.
اما مطالعات جدید نشان داده اند که یکی از چالش های اصلی درمان چاقی، حفظ وزن کاسته شده در طولانی مدت است.
چاقی در خیلی از بیماران یک بیماری مزمن و عودکننده شمرده می شود. بعد از کاهش وزن، تغییراتی در مکانیسم های تنظیم اشتها و تعادل انرژی رخ می دهد که می تواند حفظ وزن جدید را دشوار کند.
مطالعه SURMOUNT-۴ یکی از پژوهش های مهمی است که این مساله را در مصرف کنندگان تیرزپاتاید بررسی نموده است.
در این مطالعه، شرکت کنندگان بعد از ۳۶ هفته درمان با تیرزپاتاید، به صورت متوسط حدود ۲۰٫۹ درصد کاهش وزن داشتند.
این نتایج نشان داده است که حفظ کاهش وزن می تواند به درمان مداوم نیاز داشته باشد.
البته این مساله به این مفهوم نیست که همه افراد باید تا انتهای عمر تیرزپاتاید مصرف کنند. طول درمان باید باتوجه به شرایط پزشکی، پاسخ بیمار، تحمل دارو و تصمیم پزشک تعیین شود.
اما یک پیام روشن وجود دارد: موفقیت درمان چاقی فقط با سرعت کاهش وزن اولیه سنجیده نمی شود.
برندهای مختلف تیرزپاتاید در ایران توسط چه شرکت هایی تولید می شوند؟
در جدول زیر، برندهای موجود در بازار رسمی تیرزپاتاید ایران، شرکت های تولیدکننده و شکل های دارویی آنها معرفی شده اند. مرجع تهیه این جدول، اطلاعات سازمان غذا و دارو بر مبنای پروانه های دارویی محصولات است.
تعدد تولید کنندگان این دارو بااینکه مانع از انحصار و همین طور موجب رقابتی شدن مارکت می شود اما در خیلی از مواقع سردرگمی مصرف کنندگان را نیز به دنبال خواهد داشت چونکه کیفیت خطوط تولید و ماده موثره، خروجی های متفاوتی را در محصول غائی به ارمغان می آورد.
برندها گاهی با تولیدکنندگان آنها ممکنست یکسان نباشد بطورمثال برند تیرزکتو در شرکت اکتوورکو تولید می شود و این شرکت نیز صاحب این برند است و در سالهای گوناگون در حوزه بیماری های متابولیک فعالیت داشته است و از سویی برند زیکورپا بر مبنای داده های سایت سازمان غذا و دارو ایران در گروه دارویی برکت (بیوسان فارمد) تولید می شود ولی صاحب برند شرکت عبیدی است، همین طور اسپارتینا محصول شرکت سیناژن است که بتازگی هم توانست برای محصول دیگر خود زاندوریا در درمان پوکی استخوان تاییدیه اتحادیه اروپا گرفت.
منبع: shahblog.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب